Perşembe, Haziran 22, 2006

Yaz Geldi, Tatil Vakti de Geldi.

Merhaba,
Yaz geldi geleli kendimi daha neşeli, hissediyorum. Sanırım herkes de benim gibi hissediyordur. Akşamları işten çıkınca biraz olsun yürümek, vitrinlere bakmak yorgunluğumu biraz olsun alıyor. Şimdi dört gözle tatile gitmeyi bekliyorum. Her ne kadar çocuklarla tatil yapmak zor olsa da, tatiller annemin tabiriyle - birbirimizle tanışmak için- bir fırsat oluyor. Gerçekten de çocuklarımla birlikte geçirdiğim kesintisiz toplam süre, sadece doğum iznim ve daha sonrasında senelik izinler. Böyle bakacak olursak çocuklarımla sadece yılda 2 hafta birlikte olabiliyoruz ama hayat şartları bundan daha fazlasına imkan vermiyor ne yazık ki. Ben tatil planları yapmaya başladım bile. Şimdi sabırsızlıkla tatile çıkma zamanımın gelmesini bekliyorum.

Cuma, Nisan 28, 2006

Bebek Hırkası



Bu bebek hırkasını yengem her iki kızım için de örmüştü. Ben de aynı örneği kullanarak ama kollarını yapmadan yelek ördüm. Yeleği büyük kızımın okuldaki yıl sonu kermesi için hazırladım. Bu yeleğin aynı zamanda başlığı da var

Çarşamba, Nisan 26, 2006

Biraz da Elişi



Sizlere biraz da beğendiğim, kendi yaptığım elişlerinden örnekler sunmak istiyorum. Yandaki örtüyü annem örmiştü. Çok eski bir örnek olduğunu söylüyor. Her iki ucunda da kelebek motifi var. Biraz zahmetli ama perde ucu da olabilir diye düşünüyorum. Elimden gelse ben de kızlarıma birer tane örmek isterim. Belki daha ileride olabilir.

23 Nisanın Mutlu Çocukları



Her 23 Nisan'da gelenek haline getirdik. Çocuklarla onların istediği bir şekilde zaman geçirmeye çalışıyoruz. Bu resimde minik kedim yeni bir oyuncağı keşfediyor. Daha önce hiç binmemişti, ama sanki 40 yıllık pilot...

23 Nisan Kutlu Olsun

Egemenlik ve Çocuk Bayramı geçeli biraz süre oldu. Herkesin bayramını kutluyorum. İlk çocuk bayramı, Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal Paşa'nın kararıyla 1927 yılında kutlanmış. Bu tarihe kadar 23 Nisan, TBMM'nin kuruluş günü olması nedeniyle yalnızca "Ulusal Egemenlik Bayramı" olarak kutlanmış. Bu bayramın çocuk bayramı olarak da kutlanmasını, Çocuk Esirgeme Kurumu Yönetim Kurulu kararlaştırmış. Kurumun bu kararının gerekçeleri ile birlikte Cumhurbaşkanı Mustafa Kemal'e sunulmasının ardından bu bayram "Çocuk Bayramı" olarak kabul edilmiş. Bu kararın alınmasındaki iki ana gerekçe şu imiş;
"Çocuk davamızın kamuoyuna duyurulması ve gazilerimizin çocuklarına sahip çıkılarak onların mutlu bir biçimde yetiştirilmelerini sağlamak için halkın bağış toplaması"
Kaynak: Bütün Dünya- Sayı:2005/04-Başkent Üniversitesi Kültür Yayını

Pazartesi, Mart 06, 2006

Özledim

Minik kedilerimden iş nedeniyle 5 gün süreyle uzak kalmak zorunda kaldım. Minik bebeğimle ilk ayrılığımızdı bu, gittiğimi anlamadı zaten. "Hadi sen uyumaya git ben daha sonra geleceğim" dedim, o da başı ile onaylayıp beni öpücüklerle uğurladı. Büyük meleğim ise okula gitmek üzere idi, O'na da kardeşini emanet edip gittim. İlk günler iyiydi, ama işlerim 1-2 gün daha uzasaydı sanırım iki gözüm iki çeşme ağlardım. Eve döndüğümde geleneksel olarak her ayrılıştan sonra olduğu gibi, yine ben miniklerimle kucaklaşınca ağladım tabii. Büyük kızım bu duruma hala alışamadı, yüzüme merak içinde bakıp "Annem niye ağlıyor?" diye sordu. O'na mutluluktan ağladığımı söylesem de yine de pek inanmadı. Kendimi bu konularda biraz daha eğitmem gerekiyor anlaşılan.

Perşembe, Şubat 16, 2006

15 Şubat 2006

Hoşgeldin Bebek!
Sefalar getirdin...

Çarşamba, Ocak 18, 2006

Acının Yüzölçümü

Sezen Aksu insanın ruh halini ne kadar iyi analiz edebilen ve aktarabilen bir sanatçı. Onun dinlediğim her şarkısında o andaki ruh halimle ilgili birşeyler buluyorum. Bunları yazarken de bir insan yaşlandıkça her şarkıdan o kadar çok kendine pay çıkardığını anlatan şarkısını düşünüyorum. İç içe geçmiş bir durum. Anlayacağınız yaşlandım.
Uzun zamandır, tam 40 gündür ise "acının yüzölçümü yer yüzünden çokmuş" dizeleri dilimde. Ne zaman aklıma gelse gözyaşlarımı tutmam ne yazık ki mümkün değil. 40 gün önce yengem bir trafik kazası sonucu hayata veda etti. Trafiğin canavarı da kurbanı da kendisi oldu. Daha önceleri zaman zaman aslında onun pek çok evin direği olduğunu, onun yokluğunda neler olabileceğini kafamda kurgulamaya çalışırdım. Ama sonunda kurgular gerçek oldu. Herkes hayatına devam ediyor. Etrafıma her bakışımda, çocukların dolabını her açışımda O' ndan bir parça buluyorum. Büyük kızım şimdi hatırlayacak babaannesini :) - henüz olup bitenin tam olarak farkında değil. Ama küçük kızımın hatırlama şansı hiç yok. Bunun için üzülüyorum. Ama imsanlar sevdiklerine onları sevdiklerini söyleyememenin burukluğunu hep yaşarlar ya, ben ona sevdiğimi söyleyebildiğim için çok mutluyum.
Allah mekanını cennet eylesin...

Perşembe, Aralık 29, 2005

2005

Merhaba
2005 i uğurlamaya çok az kaldı. Hatırlarda kalan çoğu zaman sadece kötü anlar. Aşağıdaki bağlantıda 2005 yılının resimlerle anlatımı var. Editör gerçekten de insanın içini parçalayan resimleri seçmiş, ama okurlar aksine daha neşeli resimleri seçmişler. Resimler yurt dışı kaynaklı. Türkiye'de bu tür bir etkinlik yapıldımı bilmiyorum ama eğer yapılsaydı sanırım çok da farklı bir ruh hali ortaya çıkmazdı. Hadi bir göz atın...
http://www.msnbc.com/modules/yip05/dw.asp?nStartOn=1

Not: Macromedia flash player gerekiyor.

Çarşamba, Aralık 28, 2005

Afiyet Olsuun



Bu resmi internette gezinirken buldum. İştah açıcı değil mi?

Pazartesi, Aralık 19, 2005

Ankara'da Kar



Ankara'da da kar yağmaya başladı nihayet. Şimdilik her yer ıslak olduğu için tutmadı ama böyle giderse sabah bembeyaz bir Ankara ile karşılaşacağız. Karın yağmasını seviyorum aslında ama sonrasında her tarafın buz olmasından nefret ediyorum. Oldum olası kaymaktan, kayıp düşmekten korkarım. Allah bu soğukta dışarıda kalmak zorunda olanlara güç versin...

Perşembe, Aralık 15, 2005

Merhaba

Herkese merhaba,
Ben de sizlerin arasına katıldım.
Sizlere Minik Kediler adlı blog aracılığı ile günlük yaşam kesitleri aktaracağım. Sanırım kedilerimin olduğunu düşündünüz, ama kedim yok, aslında hayvanlarla aram da pek iyi değildir. Kedilerim, benim minik kedilerim, benim kızlarım. Onlar olmadan önce hayatımın ne kadar anlamsız olduğunu, onların bana tüm yaşantımda ne kadar çok cesaret verdiğini düşünürüm hep. Çalışıyorum ama aklımın bir köşesinde hep onlar var.

Poodwaddle.com Ücretsiz Yemek Dergisini indirmek için tıklayın

Poodwaddle.com